کد : 11964      تاریخ ایجاد : ۱۳۹۳ شنبه ۱۵ آذر    آخرین بروزرسانی : ۱۳۹۶ يکشنبه ۱۵ مرداد
تعداد بازدید : 11682
طرح کآشف

 

    به نام خدای دانه های انار 

 

 یادداشتی از دکتر کآشف 

    

 

     

 

تجربه حضور بیش از بیست سال در دانشگاه‌های شریف و تهران و نیز تعامل با بیش از 3000 دانشجو در سطوح مختلف و با پراکندگی جغرافیایی به وسعت ایران، همواره این پرسش را در ذهن من تداعی می‌کرد که چرا تنها افراد کمی می‌توانند کارآفرین موفقی شوند و با شایستگی‌ها و توانایی‌های خود اثرات ماندگاری را از خود بر جای بگذارند.

 

چرا افراد اندکی، با استفاده از این شایستگی‌ها توانستهاند تاثیرات عمیقی را در سطح ملی یا بین المللی، در ابعاد اقتصادی، اجتماعی و مذهبی از خود برجای بگذارند و میلیونها نفر را از فکر واندیشه عالی خود بهره‌مند سازند و چرا متاسفانه، افراد بسیاری از این شایستگی‌ها و توانایی‌های خود بهره نبرده اند؟ چرا بسیاری از دانشجویان، با وجود بهره از هوش سرشار خدادادی در ساده ترینمهارت‌های کاری و اجتماعی از ضعف‌های مشهودی رنج می‌برند و نمی‌توانند نقش موثری را در جامعه ایفا کنند و چرا بسیاری از افرادی که حتی یک روز حضور در دانشگاه را حس نکردهاند، از عملکرد وراندمان بسیار خوبی بهره می‌برند

 

 

به راستی تفاوت در چیست؟ علت بروز این اختلافات را در کجا باید جست وجو کرد؟ بر پایه مطالعات شخصی که و تعامل با دهها کارآفرین موفق در سطوح ملی و بین المللی، این باور در من ایجاد و تقویتکرد که ریشه همه این تفاوت¬ها در تربیت دوران کودکی و نوجوانی است. در طول انجام مطالعات آزمایشی و میدانی طرح، از نزدیک شاهد رفتار ناآگاهانه و اشتباه پدران و مادرانی بودم که به زعم خود ازهیچ تلاشی برای بهبود آینده فرزند خود دریغ نمیکردند اما این رفتار‌ ناآگاهانه سبب بروز مشکلات برای فرزندانشان می‌شد.

 

 

 

 

 

 

 

با توجه به همهی این موارد به این اعتقاد رسیدهایم که اگر بتوانیم در حوزه‌های مختلف زندگی، استاندارد‌های مناسبی را  برای تربیت کودکان و نوجوانانمان به کار بگیریم، شاهد بزرگ‌سالی درخشانی ازآن‌ها خواهیم بود. اگرچه نقش محیط جامعه و تعاملات آن را نادیده نمیگیرم و باور به اثرگذاری آن در شایستگی‌ها و توانایی‌های انسان‌ها داریم، اما نمی‌توانیم نقش بسیار محکم‌تر تربیت خانواده در دورانکودکی و نوجوانی را نادیده بگیریم. نقشی که باور‌های فرهنگی و مذهبی نیز بر آن تاکید فراوان دارند و از  این رو است که نقش مادر، نه به عنوان خالق فرزند بعد از خالق یکتا، که به عنوان تربیت کنندهفرزند، مورد ستایش پیامبران و  بزرگان دین قرار میگیرد و تا آن‌جا پیش می‌رود که بهشت را زیر پای مادران می‌دانند.

 

 


 

 

 

 

 

اگر رویکرد قابل آموزش بودن ویژگی‌ها و توانایی‌های فردی را بپذیریم، باید بپرسیم که وجود چه ویژگی‌ها و توانایی‌هایی سبب بروز رفتار‌های کارآفرینانه مورد انتظار در بزرگسالی می‌شود؟ چگونه می‌توانوجود این ویژگی‌ها را در کودکان و نوجوانان مورد سنجش قرار داد؟ مهم‌تر این که چگونه می‌توان آن را توسعه داد؟ این دغدغهای بود که در طول سالیان بعد از فراغت از تحصیل، همواره ذهن من را به خودمشغول کرده بود و به نوبه خود سعی میکردم تا در دوران تدریس خود، برای بهبود این شایستگی‌ها و توانایی‌ها در دانشجویان خود تلاش کنم.

 

 

 

 

 

 

 

این دغدغه در ظهرآخرین پنج شنبه آذر ماه سال 1390، در یک میهمانی ناهار، هنگامی که پدری از دغدغه هایش نسبت به آینده فرزند خود برای من صحبت میکرد، جرقه ساز ایدهای شد که آن را طرحکشف، ارزیابی و آماده سازی شایستگیهای فردی در حوزه کسب و کار و کارآفرینی و بعدها کارآفرینان شایسته فردا (کآشف) نامگذاری کردیم. دغدغهای که تاکنون نزدیک به شش سال به صورت شبانه روزی بر روی آن مطالعه و پژوهش کردیم تا به این سوال‌ها جواب دهیم که در شرایط بومی و محیطی ایران، یک فرد در دوران کودکی و نوجوانی به چه ویژگی‌هایی برای کارآفرینی در بزرگ‌سالی نیاز دارد؟چگونه می‌توان وجود این ویژگی‌ها و به تبع آن پتانسیل کارآفرینی را در کودکان و نوجوانان سنجید؟ چگونه می‌توان آن‌ها را توسعه داد؟ 

 

 

 

 

 

 

 

و اینک خوشحالیم که می‌توان نتیجه مطالعات و پژوهش‌های خود از زندگی بیش از 50 کارآفرین موفق ایرانی، همفکری و تعاملات اندیشمندانه با استادان صاحب نظر، مطالعه و بررسی ادبیات موضوع وتجربه سایر کشور‌ها در این زمینه را در قالب کتاب و خدمات دیگر به هموطنانمان ارائه کنیم و تلاش کنیم تا شاهد روزی باشیم که اثر گذاری این تلاش‌های بی ادعای همراهان این طرح ملی را شاهدباشیم.

 

 


 

 

 

 

 

در پایان نمی‌توانم سپاس و تشکر عمیق خود را از همکاری همراهان ارزشمند و بی نظیر این طرح را به زبان نیاورم. از آقایان دکتر رضوی، محمدی الیاسی، صادقی فر و کیانی و خانمها تصوری و حسین زادهکه از نخستین روز‌های شروع طرح تا به امروز همراهان این طرح بودند و از هیچ تلاشی دریغ نکردند، آقایان دکتر سپهری، میرزابیگی، زالی، قائد رحمت و درمان که حمایت‌ها و کمک‌های بی شائبه آن‌هاهموارساز این مسیر سخت بود، خانم فرخی و آقای ملکی به همراه فرزندشان، که متاسفانه تنها مدتی کوتاه در این طرح در کنار ما بودند، خانم¬ها دکتر امیرآبادی، زند، روزی و و آقایان دکتر ارزیده، رضایی زاده، (قاسم) زعفریان که در کمیته علمی این طرح تلاش‌های بی شائبهای داشتند، از آقایان دکتر جعفری مقدم، مبارکی و علیمیری، بابایی و رحیمی و پروفسور جی میترا که از مشورت‌های علمی آن‌هابرخوردار بودهام و از خانمها غفوریان، بهروزآذر، (معصومه) زعفریان، عسگری، فرهادی، منوچهری، صبور و بابایی و آقایان اسحاقی، شفایی، یوسفی، کوهپایه زاده، حسین زاده و الوندی که زحمت مدیریت واجرای این طرح به دوش آن‌ها بوده، خانم ها دائمی، کوهی، اسحاقی، (مهسا و عاطفه)، حسینی، یعقوبی، حسین زاده، شاهرخیان، آزادگان، فدایی، زهرا سادات موسوی، فلاح، یعقوب زاده، احمدی،شهبازی، و آقایان برزگر، مرحبا، قنبریان، فرهانیان، حسین زاده، زاهدنیا، حمیدی، رشیدارده، مدنی و سمایی که در فرآیند اجرای این طرح همکاری بی شائبه ای داشتند و موفقیت این طرح را مدیونتلاشهای این عزیزان می‌دانم. همینطور از زحمات خانم‌ها و آقایان نجفیان، جلالی (عرفان، عاطفه و محمد)، سخاپور، نوری، زندی، نظری، وجگانی، حسین پناهی، عظیمی (آرین و محمدعلی)، نصیرزاده،ضیایی، چیت ساز، خسروی، فرامرزی، خرمشاهی، تبریزیان، داهیم، محمودیان، سزاوار، چاوشی، نجاتبخش، رستگارمقدم، احمدی، بهزادی، خارستانی، غریبی، جمشیدی، چوپانکاره، یعقوبزاده، کاظمی،فرجی، طالبیان، تقوی، مشایخ، نیک‌رفتار(سارا و آزاده)، رضی، هداوند که به عنوان پژوهشگر این طرح با ما همکاری داشتند باید تشکر داشته باشم. از کادر اجرایی طرح، خانم‌ها مرادی، طالبی، ذوالفقار،آزادگان، فدایی، سپاهی، سمیعی و آقای کریمی، همچنین از همکاران مستقر در دفتر کآشف آقای مهاجر، خانم‌ها ایزدی، حیدری و قدیری نیز باید سپاسگزار باشم.

 

 

 

 

 

 

 

 در ادامه بر خود واجب میدانم از دانش آموزان عزیز اریکه ممتاز کآشف، خانمها نیروانا رحمانی، خاطره رحیمی راد، آلاله آزاد و آقایان مهدی منصوری، محمدرضا فتح اللهی، بهراد سلطانی مقدم، امیرحسینیوسفی، علی خوانساری، شهاب ابراهیمی، آرتا پناهی، صدرا زالی و خانواده گرامی آنها که از اولین روزهای برگزاری کلاسهای کآشف تاکنون ما را همراهی کردند تشکر ویژه کنم.

 

 

 

 

 

 

 

 

از حمایت‌های ارزشمند آقایان بنی جمالی، علیخانی، مخلص الائمه، نجفی و مقیم بیگی همچنین مشاوره‌ها و راهنمایی‌های ارزشمند دوستان بسیار خوبم، آقایان جعفری، پورسعیدی، نجم الدین،قاسمیان، نادری فر، برزین، حجازی، ملاباشی، اسماعیل پور، (ناصر) غلامی و اسحاقی برخوردار بوده ام که بی شک، این حمایت‌ها و راهنمایی‌ها، برای طرح بسیار گرانبها بود. از بیش از 50 کارآفرین موفقو ملی از جمله خانم‌ها برادران، طریقت، هاشمی و ... و نیز آقایان بهروز فروتن، کارگرنژاد، رضایی عارف، تیموری، فنایی و تمامی دیگر عزیزانی که وقت گرانبهای خود را در اختیار این طرح قرار دادند و با بیانخاطرات دوران کودکی خود ما را در انجام این طرح یاری دادند سپاس گزاری بی‌نهایت خود را اعلام می‌دارم. از آقایان بزرگی، حسین خانی و پناهخواه و سایر همکاران عزیز در دانشکده کارآفرینی دانشگاهتهران برای همکاری صمیمانه‌شان سپاسگزارم و از مدیران، آموزگاران و دانش آموزان عزیز مدارسی که ما را در اجرای آزمایشی این طرح پذیرا بودند سپاس گزارم و امیدوارم که بتوانیم برای کشور عزیزمانمفید باشیم. همچنین جا دارد تا از زحمات بیش از 500 نفر از مربیان عزیز، همکاران امین و مدیران گرامی اریکه های کآشف در سرتاسر ایران زیبا تشکر کنم و  سربلندیشان را از خداوند منان آرزو نمایم.

 

 

 

 

 

 

 

از مسُولین وزارت آموزش و پرورش و وزارت علوم، تحقیقات و فناوری به ویژه از جناب دکتر فانی، دکتر فرجی دانا، دکتر ابویی، جناب مهندس زرافشان، خانم مهندس گرد، جناب دکتر محبی، جناب مهندسآذرکیش، آقایان روستایی، رحیمی، الهویی، دهقان، شاهمرادی و سرکار خانم رییس زاده، کشتگری و حشمتی که کمال همکاری را داشتند تشکر میکنم.

 

 

 

 

 

 

 

از اینکه می‌توانیم از ایده‌ها، دیدگاه‌ها و  نظرات شما آگاه شویم، خرسندیم.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ویرایش اول: ۱۲ مهر ماه ۱۳۹۲

 

 

 

 

 

 

 

ویرایش دوم: ۲۲ تیر ماه ۱۳۹۶ 

 

 

 

 

 

 

 

رضا زعفریان    

 

 

 

 

 

مدیر طرح ملی کآشف و

 عضو هیات علمی دانشگاه تهران